Dom, gdzieś blisko mnie
Często, uciekała stąd
Nie wiem jak miała na imię
Lecz pamiętam dobrze jej łzy.
Dała wiarę w to,
Że gdzieś musi być lepszy świat
Gdy ciągnęła za sobą walizkę
Odprowadzał ją tylko wiatr

Dom- takie proste słowo
Dom- dużo więcej niż ma
Dom- lecz gdzie jest to miejsce
Wciąż szuka, wciąż błądzi i nie wie

Gdzieś widzieli ją
Jak próbowała odnaleźć się
Ojciec mówił:
"Ja mam ją z głowy.
To jej sprawa, niech robi co chce!"
Chciała tylko, by zauważył, że obok jest
Ciepłym słowem wypełnił pokój
Odwzajemnił przyjazny gest

Dom- takie proste słowo
Dom- dużo więcej niż ma
Dom- lecz gdzie jest to miejsce
Wciąż szuka, wciąż błądzi i nie wie

Ciągle wierzę, że
Któregoś dnia przyjedzie tu
I odnajdzie dom 

Zabierasz moje ja
Zabierasz ciepło moich chwil
Zabierasz każdy dobry dzień
Mój dzień

Zabijasz we mnie chęć
Zabijasz w locie każdą myśl
Wszystko co dla mnie wartość ma
Bronię się
Niszczysz to co mam

Jesteś sam, nie umiesz kochać mnie
Jesteś sam, bo miłość tobie obca jest

Zabrakło mądrych słów
Zabrakło ważnych zdać, czy wiesz
Przez palce ginie teraz czas
Pierwszy raz

Oddaj skradzione łzy
Oddaj okruchy uczuć mych
Zostaw choć skrawek światła, gdy
Ranisz mnie
Pomyśl czy tak chcesz?!

Jesteś sam, nie umiesz kochać mnie
Jesteś sam, bo miłość tobie obca jest
Jesteś sam, nie można dłużej tak
Jesteś sam, więc zacznij kochać mnie

Mój przyjaciel nosi w płaszczu sny
Ma ich więcej niż poeci w moim mieście
Mój przyjaciel z nocą jest na ty
Zna jej wszystkie tajemnice

On w parku śpi
A gdy jest deszcz
To wcale przed nim nie chowa się
Księżyc zna
I razem z nim
Po dachach skacze

Zagubiłam się w tysiącu małych spraw
Z czterech stron codzienność osaczyła mnie
Mój przyjaciel na organkach gra
Kiedy ja próbuję gonić czas

On w parku śpi
A gdy jest deszcz
To wcale przed nim nie chowa się
Mój przyjaciel
Tańczy z wiatrem
Cały dzień...